ประวัติรถเเข่ง

ค่ายเฟอร์รารี่นำซูปเปอร์คาร์รุ่นล่าสุดของตน คือ เฟอร์รารี่ เอนโซ (Ferrari Enzo) เปิดตัวต่อสาธารณชนอย่างเป็นทางการ ในมหกรรมยานยนต์นานาชาติ รายการปารีสมอเตอร์โชว์ประจำปี 2002 ซึ่งกำหนดเปิดให้ประชาชนทั่วไปชมจนถึงวันที่ 13 ตุลาคม เฟอร์รารี่รายงานข่าวความคืบหน้าของเฟอร์รารี่ เอนโซ ซูเปอร์คาร์ที่ ถอดแบบมาจากรถแข่งฟอร์มูล่า วัน (F-1) มาอย่างต่อเนื่อง นับตั้งแต่ค่าย พีนินฟาริน่าพัฒนารุ่นคอนเซ็ปต์คาร์ออกมา และนำไปเปิดตัวครั้งแรกใน นิทรรศการ "Artedinamica" ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัย (Museum of Contempory Art:MOT) กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 26 เมษายน ที่ผ่านมา ขณะอยู่ในคราบคอนเซ็ปต์คาร์ เฟอร์รารี่เรียกซูเปอร์คาร์ รุ่นนี้ว่า "เอฟ 140 (Ferrari F140)" หรือบางครั้งก็เรียกเป็นชื่อรหัสว่า เอฟเอ็กซ์ (FX) สื่อมวลชนสรุปวิเคราะห์ว่า สาเหตุที่เฟอร์รารี่นำเอนโซขณะเป็นคอนเซ็ปต์คาร์ไปเปิดตัวทื่ญี่ปุ่น แทนที่จะเปิดตัวในมหกรรม ยานยนต์ในยุโรปเหมือนรถรุ่นอื่นๆ เนื่องจากญี่ปุ่นเป็นตลาดสำคัญของเฟอร์รารี่ และเอนโซเป็นผลงานการออกแบบของ เคน โอคุยามะ ยอดดีไซเนอร์ชาวญี่ปุ่น ที่ทำงานอยู่กับพีนินฟาริน่าหลายปี และเพิ่งลาออกจากค่ายดีไซน์สปอร์ตคาร์เลื่องชื่อแห่งนี้ เมื่อปีที่แล้วสำหรับ ชื่อเป็นทางการ คือ "เอนโซ" เฟอร์รารี่ตั้งเป็นเกียรติแก่เอนโซ เฟอร์รารี่ ผู้ก่อตั้งบริษัทที่เสียชีวิตไปเมื่อปี 1988 โฉมส่วนหน้าของเอนโซเริ่มจากการออกแบบกระโปรง รวมกับปีกข้าง สปอยเลอร์ และช่องดักลม ซึ่งเรียกรวมๆ ว่า ส่วนของ "จมูก" สะท้อนโฉม ของรถแข่ง เฟอร์รารี่ที่โลดแล่นล่าชัย อยู่ในสนามแข่งได้อย่างชัดเจน
สเตฟาโน คาร์มัสซี่ ผู้เชี่ยวชาญอากาศพลศาสตร์ของเฟอร์รารี่ ที่ดูแลเรื่องดังกล่าวให้เอนโซกล่าวว่า จมูกสไตล์รถสูตรหนึ่งของ เอนโซ ซึ่งรวมทั้งรูปแบบของกระโปรงหน้าที่เป็นการออกแบบ ที่นอกจากต้องการเน้นให้คล้ายกับรถสูตรหนึ่งของเฟอร์รารี่แล้ว ยังเป็น ดีไซน์ที่ช่วยด้านอากาศพลศาสตร์ด้วย โดยเป็นส่วนรับอากาศให้ผ่านเข้าสู่ใต้ท้องรถ เข้าไปปรับศูนย์กลางแรงกดอากาศ พลศาสตร์ไล่สู่ด้านหลัง
ขณะที่การออกแบบใต้ท้องรถส่วนหลัง ก็ช่วยเพิ่มแรงกดให้แก่รถด้วย ส่วนดีไซน์ด้านข้างที่ประยุกต์จากรถสูตรหนึ่ง ได้แก่ช่องระบายความร้อน เบรกขนาดใหญ่ ทั้งบริเวณล้อหน้าและหลัง รูปแบบกระจกบังลมกว้าง แนวเส้น ตัดลงสู่ช่องระบายอากาศล้อหน้า เป็นดีไซน์ที่สื่อมวลชนในยุโรป ระบุว่า คล้ายรูปแบบของรถแข่ง 250 GT ที่เฟอร์รารี่ผลิตออกมาเมื่อปี 1959 ขณะที่ส่วนหลังโดดเด่นด้วยไฟคู่รูปแบบคล้ายไฟมอเตอร์ไซค์ 4 ชุด จัดวางไว้มุมข้างส่วนบนสุดของปีกหลังด้านละ 2 ชุด เป็นดีไซน์คล้ายกับ เฟอร์รารี่ รอสซ่า
โดยภาพรวมแล้ว โฉมภายนอกของเอนโซ เป็นดีไซน์ผสมผสานรูปแบบของเฟอร์รารี่ในอดีต 3 รุ่น ประกอบด้วย 288 GTO (เฟอร์รารี่ผลิตออกมาเมื่อปี 1984) F40 (1987) และ F50 (1995) เหยี่ยวข่าวอเมริกันค่ายหนึ่งให้ความเห็นว่า โฉมของเอนโซ โดดเด่น ตามสไตล์ของรถค่ายนี้ แต่ไม่ใช่รุ่นที่งดงามที่สุดของเฟอร์รารี่ ส่วนห้องโดยสารที่ใช้ความรู้จากเอฟ-1 มาประยุกต์ออกแบบ ได้แก่รูปแบบที่กะทัดรัด คล้ายค็อกพิตของเอฟ-1 เอนโซ ไม่แตกต่างจากเฟอร์รารี่ทุกรุ่นที่ผ่านมา นั่นก็คือ มีเครื่องยนต์ เป็นองค์ประกอบเด่นที่สุด หัวใจของเอนโซ รหัสเอฟ 140 เป็นเครื่องที่ เฟอร์รารี่พัฒนาจากเทคโนโลยีใหม่ล่าสุดของตน สามารถเรียกแรงบิดได้สูง 383 ปอนด์-ฟุต ตั้งแต่รอบเครื่องอยู่ที่ 3000 รอบต่อนาที ถึงรอบสูงสุด 8200 รอบต่อนาที
องค์ประกอบสำคัญของเครื่องยนต์ที่ออกแบบใหม่ทั้งหมดของเฟอร์รารี่รุ่นนี้ ประกอบด้วยแคมชาฟท์ขับด้วยโซ่ ก้านสูบ ไทเทเนียม ไอดี และไทมิ่งลูกเบี้ยว ชนิดผันแปร และเป็นเครื่องมีมิติขนาดเล็ก มีน้ำหนักน้อยกว่า 500 ปอนด์ เครื่องยนต์ติดตั้งไว้กับ ซับเฟรมอัลลอย ส่วนหลังเป็นที่จัดวางเกียร์บล็อกซ์และถังน้ำมันหล่อลื่น สำหรับระบบหล่อลื่นแบบแห้ง หล่อลื่นเกียร์ และระบบล็อก อัตโนมัติ (เช่น ระบบล็อกเฟืองท้าย) องค์ประกอบต่างๆ สามารถมองเห็นได้ถนัดเมื่อเปิดฝากระโปรงดูในห้องเครื่อง
สมรรถนะสุดประทับใจ

ถอดแบบ เอฟ-1
โฉมภายนอก และองค์ประกอบภายในของเอนโซ พัฒนามาจากรถแข่ง ฟอร์มูล่า วัน หรือรถสูตรหนึ่งเป็นหลัก โดยทีมวิศวกรที่ รับผิดชอบโครงการ ผลิตเอนโซ ได้ไปขอคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญทีมเฟอร์รารี่ ในสังเวียน ฟอร์มูล่า วัน ชิงแชมป์ รวมทั้ง มิชาเอล ชูมัคเกอร์ ยอดนักแข่งเจ้าของ แชมป์โลก หลายสมัย และนำมาเป็นส่วนประกอบในการผลิต